W świecie formowania wtryskowego – szczególnie podczas przetwarzania tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym, tworzyw konstrukcyjnych o dużej zawartości wypełnienia lub tworzyw konstrukcyjnych stosowanych w wysokich temperaturach – zużycie powierzchni, zacieranie i korozja są często krytycznymi wąskimi gardłami ograniczającymi trwałość formy i wydajność produkcji. Technologie utwardzania powierzchniowego są kluczem do przełamania tych wąskich gardeł.
PVD (fizyczne osadzanie z fazy gazowej), CVD (chemiczne osadzanie z fazy gazowej) i TD (powłoka z węglika termodyfuzyjnego) to trzy główne technologie utwardzania powierzchni form. Każdy z nich tworzy „pancerz” o wysokiej twardości na powierzchni formy, ale ich zasady, wydajność, koszty i możliwe scenariusze znacznie się różnią. W tym artykule omówiono podstawowe różnice między tymi technologiami, dostarczając praktycznego przewodnika po wyborze dla inżynierów zajmujących się formami i decydentów.
W branży formowania wtryskowego formowanie wtryskowe wspomagane gazem (GAIM) jest szeroko stosowane do produkcji uchwytów, uchwytów i części konstrukcyjnych ze względu na jego zalety: lekkość, oszczędność materiału, zmniejszone zapadnięcia i lepszą stabilność wymiarową.
Jednak w rzeczywistej produkcji wielu producentów napotyka powtarzające się problemy:
Niepełna penetracja gazu
Ślady płynięcia/zawirowania na powierzchniach teksturowanych
Wypaczenie i deformacja części
Wady te szkodzą wyglądowi, montażowi i zyskom. W tym poście przedstawiamy praktyczne i wykonalne rozwiązania tych 3 głównych problemów.
Poliwęglan (PC) to jedno z najbardziej wszechstronnych tworzyw konstrukcyjnych, znane z wyjątkowej odporności na uderzenia, przejrzystości optycznej i tolerancji na ciepło. Jednak pomimo wszystkich swoich imponujących właściwości, PC może być groźnym przeciwnikiem na hali formowania wtryskowego. Jeśli kiedykolwiek podczas formowania komputera PC miałeś problemy ze śladami płynięcia, odrzutami lub krótkimi ujęciami, przyczyną często nie jest maszyna, lecz konstrukcja bramy i prowadnicy.
Dobrze zaprojektowany system podawania działa jak autostrada dla stopionego plastiku. Źle zaprojektowana stwarza korki. Oto jak zaprojektować bramki dla komputerów PC, które zapewnią formującym najszersze możliwe okno przetwarzania.
Jeśli zajmujesz się eksportem form wtryskowych lub form z tworzyw sztucznych, prawdopodobnie spotkałeś się z częstą prośbą ze strony zagranicznych nabywców: „Proszę dostarczyć świadectwo pochodzenia”.
Ale oto wyzwanie: nie wszystkie świadectwa pochodzenia są takie same. Wystawienie niewłaściwego może oznaczać, że Twój klient zapłaci niepotrzebne cła importowe lub, co gorsza, jego towary zostaną zatrzymane w odprawie celnej.
Ten przewodnik przeprowadzi Cię przez wszystko, co musisz wiedzieć o zabezpieczeniu odpowiedniego CO na potrzeby eksportu form.
Jeśli produkujesz produkty z tworzyw sztucznych z polipropylenu wzmocnionego włóknem szklanym (PP+GF), wiesz już jedno: ten materiał jest wytrzymały na formy.
Włókna szklane działają jak maleńkie ostrza, ocierając się o powierzchnię formy przy każdym strzale. Z biegiem czasu prowadzi to do zużycia, zmian wymiarowych i ostatecznie do uszkodzenia formy.
Ale mam dobrą wiadomość: dzięki odpowiedniemu doborowi stali narzędziowej i strategii obróbki cieplnej można wydłużyć żywotność formy 2-3 razy – nawet w przypadku materiałów o dużej ścieralności, takich jak PP+GF15 (polipropylen wypełniony szkłem 15%).
